Kancelaria

Terminy i wymagane dokumenty

Sakramentu Chrztu Świętego udzielamy w II i IV niedzielę miesiąca podczas Mszy Świętej o godz. 11.00. Chrzest dziecka powinien się odbyć w kościele parafialnym w ciągu miesiąca po urodzeniu. W niebezpieczeństwie choroby dziecka w innym czasie, po wcześniejszym uzgodnieniu w kancelarii parafialnej.

Przy zgłoszeniu należy przedstawić w kancelarii parafialnej:

• Akt urodzenia dziecka z USC;
• Akt ślubu kościelnego rodziców – jeżeli ślub zawierali w innej parafii;
• W przypadku, gdy dziecko jest spoza naszej parafii, wymagane jest pisemne pozwolenie od własnego proboszcza.




Rodzicami chrzestnymi mogą być:

• Wierzący i praktykujący katolicy po ukończeniu 16 roku życia;
• Bierzmowani;
• Małżonkowie po zawarciu ślubu kościelnego;
• Uczniowie szkół średnich – uczęszczający na religię.

Rodzice Chrzestni, którzy mieszkają w innej parafii winni dostarczyć przed chrztem dziecka zaświadczenie ze swojej parafii, że są godni zaszczytu bycia rodzicem chrzestnym.

Zaszczytnym prawem i obowiązkiem rodziców jest przedstawienie dziecka Kościołowi, aby przez sakrament chrztu weszło do wspólnoty zbawionych, a oczyszczone z grzechu pierworodnego, stało się przybranym dzieckiem Boga i uczestnikiem życia Bożego w Chrystusie.

Zwany jest także sakramentem przebaczenia grzechów, nawrócenia, spowiedzi lub pojednania. W świetle wiary nie ma większego zła niż grzech i nic innego nie powoduje gorszych skutków dla samych grzeszników, dla Kościoła i dla całego świata. Sakrament pokuty składa się z trzech aktów penitenta oraz rozgrzeszenia kapłana. Aktami penitenta są:

• żal za grzechy,
• spowiedź lub ujawnienie grzechów przed kapłanem
• postanowienie wypełnienia zadośćuczynienia i czynów pokutnych.

Żal za grzechy powinien wypływać z motywów wynikających z wiary. Osoba chcąca dostąpić pojednania z Bogiem, musi wyznać przed kapłanem wszystkie grzechy ciężkie, których jeszcze nie wyznawała, a które przypomniała sobie po starannym zbadaniu swojego sumienia (podaje ich liczbę i okoliczności). Wyznanie grzechów powszednich nie jest samo w sobie koniecznym, niemniej jest przez Kościół żywo zalecane. Skutkami duchowymi sakramentu pokuty są:

• pojednanie z Bogiem;
• pojednanie z Kościołem;
• darowanie kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne;
• darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych, będących skutkiem grzechu;
• pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa;
• wzrost sił duchowych do walki, jaką musi prowadzić chrześcijan.

Przygotowanie do Pierwszej Komunii Świętej dziecka to dla całej rodziny szansa na pogłębienie przyjaźni z Bogiem oraz na odnowienie życia zgodnie z zasadami Ewangelii.

Bierzmowanie jest sakramentem wiary, stąd wiara kandydata jest podsta-wowym kryterium dopuszczenia do bierzmowania. Wiara ta wyraża się:

• W deklaracji przyjęcia sakramentu (wzór deklaracji znajduje się w Dyplomie kandydata do sakramentu bierzmowania),
• W systematycznym uczestnictwie w lekcjach religii w szkole i spotkaniach formacyjnych przy parafii zamieszkania,
• W spełnianiu praktyk religijnych: uczestnictwo w niedzielnej i świątecznej Mszy św.,
• W przystępowaniu z okazji pierwszych piątków miesiąca do sakramentu pokuty,
• W udziale w rekolekcjach lub dniu skupienia,
• W uczestnictwie w nowennie przed bierzmowaniem,
• W nienagannej postawie religijno-moralnej,
• W pozytywnie zdanym egzaminie.

,,Zaleca się, aby Księża Proboszczowie i Katecheci z pasterską miłością zaangażowali się w dzieło przygotowania młodych do sakramentu bierzmowania i w to przygotowanie włączyli rodziców kandydatów. Cała zaś wspólnota parafialna niech otoczy modlitewną troską dzieło przygotowania do bierzmowania”.

~Wiesław Lechowicz, Wikariusz Generalny, Tarnów, 01.09.2010 r.

Przygotowania

Przygotowanie do bierzmowania realizowane jest w ciągu trzech lat nauki kandydata w gimnazjum i obejmuje formację intelektualną i religijno-moralną.
Formacja intelektualna realizowana podczas katechezy szkolnej trwa trzy lata, egzamin przed bierzmowaniem organizowany jest przed zakończeniem nauki w klasie drugiej. Formacja ta obejmuje treści przewidziane w programie klasy pierwszej i drugiej, oraz materiał zawarty w katechizmie bierzmowanych.

W szkole i w parafii podejmuje się formację religijno-moralną uczniów i wprowadza się ich w działania apostolskie. Przygotowanie to realizuje się w ciągu trzech lat nauki religii w gimnazjum oraz w czasie spotkań grupowych organizowanych w parafii zamieszkania kandydata

Przyjęcie nowego imienia

Kandydaci do bierzmowania osobiście wybierają sobie zwyczajowo nowe imię chrześcijańskie. Tradycyjnie jest to imię osoby świętej lub błogosławionej, imię osoby biblijnej, o której już wiadomo, że w życiu ziemskim stała się godnym świadkiem Chrystusa i świątynią Ducha Świętego. Ten święty patron powinien stać się dla bierzmowanego pewnym przewodnikiem na drogach wiary oraz być duchowym pośrednikiem w trudzie realizacji zobowiązań sakramentu Bierzmowania.

Rola świadków bierzmowania

Człowiek nie rodzi się doskonały w wierze ani automatycznie taki się nie staje. Dojrzewanie w wierze i miłości Chrystusowej wymaga samozaparcia, decyzji pójścia za Chrystusem, Jego przykazaniami i prawdami wiary, a więc nauką ewangeliczną. Dla kandydata do bierzmowania rolę specjalnych przewodników i odpowiedzialnych za dojrzewanie w wierze pełnią świadkowie tego sakramentu. Dlatego Kościół stawia przed świadkiem bierzmowania poważne wymogi kanoniczne. Może nim być ten, kto:

• Został wskazany przez rodziców lub przyjmującego bierzmowanie,
• Jest osobą w wierze odpowiednią i wyraził intencję pełnienia tego zadania,
• Ukończył 16 rok życia; jest katolikiem bierzmowanym,
• Przyjmuje Eucharystię oraz prowadzi codzienne życie zgodne z wiarą i
  odpowiednie do podejmowanej funkcji (jest świadkiem Chrystusa),
• Jest wolny od jakiejkolwiek kary kościelnej i nie jest ojcem lub matką
  bierzmowanego (por. kan. 893 i 874).

Bierzmowany może sobie wybrać tylko jednego świadka, więc nigdy nie może nim być członek niekatolickiej wspólnoty kościelnej. Bierzmowani mogą poprosić jednego z rodziców chrzestnych, aby podjęli się tego zadania, jeśli od chrztu św. nie utracili kanonicznej zdatności do bycia świadkiem bierzmowanego.

Narzeczeni winni zgłosić się osobiście w kancelarii parafii narzeczonej lub narzeczonego na 3 miesiące przed ślubem. W naszej parafii zapraszamy narzeczonych w piątki wieczorem o godz. 17.00 lub po wcześniejszym ustaleniu terminu. Sprawami narzeczonych zajmuje się ks. Proboszcz.

Należy przedstawić:

• metryki chrztu św. ważne do 3 miesięcy
• zaświadczenie z USC o braku przeszkód w prawie cywilnym ważne do 3 miesięcy (ślub konkordatowy) lub dokument z USC o zawarciu ślubu cywilnego (ślub niekonkordatowy)
• dowody osobiste
• ostatnie świadectwo z religii (szkoła średnia lub zawodowa)
• zaświadczenie o bierzmowaniu
• wdowcy: metrykę zgonu współmałżonka

(Kurs) Katechizacje przedmałżeńską odbywa się wg. ustalonych terminów, które można znaleźć pod tym adresem: TERMINY KATECHZACJI PRZEDMAŁŻEŃSKIEJ (KLIKNIJ TUTAJ)

Istota małżeństwa

Małżeństwo jest to ustanowiony przez Boga Stwórcę naturalny związek mężczyzny i kobiety, polegający na niepodzielnej i dozgonnej wspólnocie ich życia, mający na celu założenie rodziny. Stworzywszy mężczyznę i kobietę, Bóg błogosławił im, mówiąc: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną” (Rdz 1,28). Celem małżeństwa jest miłość małżeńska, która ze swej natury zmierza do zrodzenia i wychowania dzieci oraz udzielania sobie wzajemnej pomocy we wspólnym życiu. Małżeństwo powstaje na skutek umowy małżeńskiej przez mężczyznę i kobietę, jeśli miedzy nimi nie zachodzi jakąś przeszkoda, któryby uniemożliwiała zawarcie małżeństwa. Małżeństwo ustanowione przez Boga w raju Chrystus podniósł do godności sakramentu i przypomniał jego nierozerwalny charakter: „Co Bóg złączył, człowiek niech tego nie rozdziela” (Mt 19,4-6). W sakramencie małżeństwa, godnie zawartym, małżonkowie otrzymują specjalne łaski od Chrystusa, które umacniają ich miłość i małżeńską wspólnotę oraz pomagają w pełnieniu zadań rodzicielskich i wychowawczych. Sakrament małżeństwa jest wtedy owocny, gdy przyjmujemy go w stanie łaski. Stąd ślub poprzedzają dwie spowiedzi, dodajmy dobre spowiedzi., szczere, bez zatajeń.

Kapłana należy wezwać gdy zachodzi poważna choroba, starość lub nagły wypadek. Wezwanie zgłosić w zakrystii lub w kancelarii parafialnej. Regularne odwiedziny kapłana u chorych są w pierwsze piątki każdego miesiąca. W nagłym wypadku o każdej porze. Wskazane by było zapewnić transport dla kapłana z Najświętszym Sakramentem. W innym przypadku prosimy dzwonić pod numer telefonu: +18 443 04 99

Zmarłym nie udziela się sakramentu chorych!

Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości. Stosowny czas na przyjęcie namaszczenia chorych zachodzi wtedy, gdy wierny staje wobec niebezpieczeństwa śmierci z powodu choroby lub starości. Sakrament ten chrześcijanin może przyjmować za każdym razem gdy jest dotknięty ciężką chorobą lub gdy nastąpiło jej nasilenie. Sakramentu tego udzielają tylko kapłani. Przy jego sprawowaniu używają oni oleju poświęconego przez biskupa lub w razie potrzeby przez samego prezbitera, który celebruje ten sakrament.

Pogrzeb katolicki przysługuje wierzącym i praktykującym członkom wspólnoty parafialnej.
Rodzina bądź bliscy zmarłego powinni zgłosić się w kancelarii parafialnej i przedstawić:

• odpis aktu zgonu z USC;
• dane personalne zmarłego;
• zaświadczenie o zaopatrzeniu sakramentami świętymi;
• w przypadku, gdy zmarły nie był naszym parafianinem: pisemna zgoda proboszcza parafii, w której zmarły zamieszkiwał;

Gdy zajdzie taka potrzeba, na życzenie rodziny zmarłego, w naszej kancelarii parafialnej można uzyskać zgodę na pochówek naszego zmarłego parafianina w innej parafii;

Zachęcamy do przystąpienia do sakramentu pokuty i przyjęcia Komunii Świętej podczas pogrzebu.